[ Ana Sayfa | Editörler | Danışma Kurulu | Dergi Hakkında | İçindekiler | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | E-Posta ]
Fırat Tıp Dergisi
2008, Cilt 13, Sayı 2, Sayfa(lar) 127-130
[ Özet ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
Menapoz Sonrası Dönemde Farklı Hormon Replasman Tedavilerinin Göz Yaşı Fonksiyonlarına Etkileri
Burak TURGUT1, Peykan TÜRKÇÜOĞLU1, Tamer DEMİR1, Emrah KAN1, Selahattin KUMRU2
1Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi, Göz Hastalıkları Anabilim Dalı, ELAZIĞ
2Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı, ELAZIĞ
Anahtar Kelimeler: Hormon replasman tedavisi, gözyaşı fonksiyonları, postmenapozal dönem, Hormone replacement treatment, tear function test, postmenopausal period.
Özet
Amaç: Postmenapozal dönemde kullanılan hormon replasman tedavisinde östrojen, östrojen+progesteron ve östrojen+progesteron+androjen etkili hormon preparatlarının gözyaşı fonksiyonları üzerindeki etkilerini karşılaştırmak.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya katılan, 26’si östrojen (Grup 1), 15’i östrojen+ medroksiprogesteron asetat (Grup 2), 19’u Tibolon (Grup 3) kullanan ve 24’ü ise ilaç kullanmayan (Grup 4=kontrol) toplam 84 menapoz hastasının ayrıntılı oftalmolojik muayeneleri yapılarak Schirmer testi ve gözyaşı kırılma zamanı (GKZ) değerleri kaydedildi; sağ ve sol göz ortalama değerleri çalışmada kullanıldı. Tedavi alan gruplar kendi aralarında ve kontrol grubu ile karşılaştırılarak sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildi.

Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalamaları 51.97±5.70 idi. Schirmer testi, sağ ve sol göz ortalamaları grup 1’de 18.57±3.98 mm, grup 2’ de 20.80±2.84 mm, grup 3’ de 21.00±5.05 mm, kontrol grubunda (grup 4); 13.75±3.49 mm olarak tespit edildi. Ortalama GKZ, sırasıyla grup 1’de 12.05±3.45 sn, grup 2’de, 12.90±2.13 sn, grup 3’ de, 14.00±2.77 sn, kontrol grubunda (grup 4); 8.10±3.21 sn olarak tespit edildi. HRT alan grupların tümünde Schirmer ve GKZ değerleri, kontrol grubuna göre istatistiksel anlamlı yüksekti. Ancak HRT alan gruplar arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu.

Sonuç: Menapoz sonrası dönemde HRT’si ilaç içeriğinden bağımsız olarak gözyaşı fonksiyonlarının korunmasına etkilidir.©2008, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Giriş
    Kuru göz çeşitli etiyolojik faktörlerle prekorneal gözyaşı film tabakasının bozulması, gözyaşının yapısındaki bozukluk veya sekresyonundaki azalma sonucu ortaya çıkan bir hastalıktır. Konjonktivayı tutan çeşitli hastalıklar ve kimyasal yanıklarda olduğu gibi, kuru göz durumlarında da konjonktivadaki goblet hücre yoğunluğu azalmakta, ayrıca konjonktiva ve korneanın çok katlı ve nonkeratinize olan oküler yüzeyinde metaplazi ortaya çıkmaktadır1-4. Kuru gözün tanısı genellikle hastalık öyküsü ve klinik bulgulara göre konulmakta ve tanıda kullanılan Schirmer testi, gözyaşı kırılma zamanı (GKZ), rose bengal ile boyanma gözyaşı film tabakası hakkında bilgi vermektedir. Aynı amaçla kullanılan osmolarite ve lizozim düzeyinin ölçülmesi ise uygulaması güç tekniklerdir5-8.

    Göz, seks steroidlerine duyarlı bir organdır. Hayvan modellerinde, lakrimal bezin normal fonksiyonunu sürdürmesi için hormonal uyarının gerekli olduğu gösterilmiştir9. Kuru göz insidansı kadınlarda daha yüksektir ve menapoz sonrası dönemde görülme sıklığı artmaktadır. Kadınlardaki üreme döneminde östrojenin temel kaynağı overler olmasına karşın menapoz sonrası dönemde östrojenin asıl kaynağı adrenal androsteronlarının periferal döngüsüdür, ancak bu döngü menapoz öncesi dönemin ancak yarısı kadardır10. Menapozda over rezervlerinin tükenmesiyle birlikte endojen östrojen ve androjen seviyelerinde azalma meydana gelmektedir11. Menapoz sonrasındaki bu değişimlerin kuru göz prevalansında hızlı artışla sonuçlanması bize östrojen ile konjonktiva epiteli arasında bir ilişki olduğunu düşündürmektedir12. HRT, menapoz sonrası dönemde kadınlardaki vazomotor semptomların rahatlatılmasında ve osteoporoz gibi menapozun uzun dönemdeki komplikasyonlarının önlenmesinde olumlu etkileri nedeniyle sıklıkla kullanılmaktadır, ancak tromboemboli ve meme kanseri riskinde artış gibi olumsuz etkileri olduğundan risksiz bir tedavi yöntemi değildir. HRT’nin gözyaşı fonksiyonları üzerine etkileri konusunda ise henüz bir fikir birliği oluşmasa da, epidemiyolojik çalışmalar kadınlarda bazı göz şikayetlerinin çok sık görüldüğünü gösterdiğinden bu olgularda östrojen ve/veya androjen kullanımının yararlı olabileceği ileri sürülmektedir.

    Bu çalışmada menapoz sonrası dönemde östrojen, östrojenle birlikte progesteron ve östrojen+progesteron+ androjen ile yapılan HRT’nin GKZ ve Schirmer testleri kullanılarak gözyaşı fonksiyonları üzerine olan etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.

  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Materyal ve Metot
    Çalışmaya Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim dalında menapoz tanısı ile takip edilen 84 hasta alındı. Çalışma grubu, 0,625 mg/gün konjuge östrojen alan 26 hasta (Grup1), 0,625 mg/gün östrojen +2.5 mg/gün medroksiprogesteron asetat alan 15 hasta (Grup 2), 2.5 mg/gün Tibolon tedavisi alan 19 hasta (Grup3) ve HRT almayan 24 hastadan (Grup 4; kontrol grubu) oluşmaktaydı. Uygulanacak gözyaşı fonksiyon testlerini etkileyebileceği düşünülerek topikal ve sistemik (endokrin ya da oküler bulgulara etki edebilecek) ilaç kullanımı olanlar, oküler yüzey düzensizliği olanlar, kapak ve kirpik deformitesi bulunanlar ve göz ameliyatı geçirmiş olanlar çalışma kapsamına alınmadı. Bilgilendirilmiş olur onayı alındıktan sonra tüm olguların ayrıntılı oftalmolojik muayeneleri ile birlikte sırasıyla aşağıdaki gözyaşı fonksiyon testleri uygulandı.

    1) Schirmer testinde standart Schirmer filtre kağıdı (5 mm genişlik ve 35 mm uzunluğunda), topikal anestezi uygulanmadan, loş ışıkta alt göz kapağının 1/3 dış ve 1/3 orta kısmının birleştiği yere gelecek şekilde alt fornikse yerleştirilerek 5 dakika (dk) süreyle uygulandı. Beş dakikalık süre sonunda filtre kağıdının kapak kenarından itibaren ıslanan kısmı ölçüldü. 10 mm/5 dk’nın altındaki değerler kuru göz lehine kabul edildi.

    2) Gözyaşı kırılma zamanı (GKZ) ölçümü: Konjonktival keseye 1 damla % 1’ lik sodyum floresein damlatıldı. Açık ışık hüzmesi ve kobalt mavi filtre altında göz yaşı film tabakası izlendi. Kuru alanların oluşumuna işaret eden karanlık noktaların ortaya çıkması ile hastanın son göz kırpması arasında geçen süre saniye (sn) olarak ölçüldü. 10 sn ve altındaki değerler patolojik olarak kabul edildi.

    İstatistiksel değerlendirmede SPSS ( Statistical Package for Social Sciences) yazılımı kullanıldı. Gruplar arası Schirmer testi ve GKZ sonuçları Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri ile karşılaştırıldı. p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.

  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Bulgular
    Çalışmaya alınan 84 hastanın yaş ortalamaları 51.97±5.70 iken, HRT alanlarda 52.40±5.72 ve HRT almayanlarda 50.91±5.61 olarak tespit edildi. HRT alan gruplardaki yaş ortalamaları ise Grup 1’de 54.34±6.28, Grup 2’de 50.46±5.35 ve Grup 3’te 52.42±3.84 olarak tespit edildi (Tablo 1). Gruplar arası yaş bakımından istatistiksel anlamlı fark yoktu (p:0.157).


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 1: HRT ve kontrol gruplarının yaş ortalamaları

    Ortalama Schirmer test sonuçları (sağ +sol schirmer/2) grup 1’de 18.57±3.98, grup 2’de 20.80±2.84, grup 3’de 21.00±5.05, grup 4’de 13.75±3.49 olarak bulundu (Tablo 2). Schirmer test sonuçları grup 1 ve 4 (p<0.001); grup 2 ve 4 (p<0.001;); grup 3 ve 4 (p<0.001) arasında istatistiksel anlamlı farklıydı. HRT alan gruplar arası schirmer testleri arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu (p:0.057).


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 2: Gruplarının Schirmer testi ölçümlerinin ortalamaları

    Ortalama gözyaşı kırılma zamanı (sağ+sol/2), grup 1’de 12.05±3.45 sn, grup 2’de 12.90 ±2.13 sn, grup 3’de 14.00±2.77 sn, iken grup 4’de 8.10±3.21 sn olarak bulundu (Tablo 3). Sağ ve sol göz GKZ grup 1 ve grup 4 (p: 0.001); grup 2 ve grup 4 (p<0.001); grup 3 ve grup 4 (p<0.001) arasında istatistiksel anlamlı fark tespit edildi. HRT alan gruplar arası GKZ arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu (p:0.067).


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 3: Gruplarının GKZ ölçümlerinin ortalamaları

  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Tartışma
    Kuru göz etiyolojisi birçok etkene bağlı olmakta ve gözyaşı yapısını oluşturan üç önemli bileşenden (müsin, aköz ve lipid tabakası) herhangi birinin veya birkaçının eksikliği sonucunda ortaya çıkmaktadır13. Kuru göz şikayetleri menapoz sırasında çok yaygındır ve bu hormonal desteğin kaybından kaynaklanmaktadır. Menapoz sonrası dönemde östrojen eksikliğine bağlı olarak oküler yüzey bozuklukları ve sonuçta yabancı cisim hissi, sulanma ve görme kaybı gibi semptomlar ortaya çıkmaktadır12.

    Çalışmalarda konjonktiva biyopsisinde spesifik östrojen ve progesteron reseptörlerinin varlığı gösterilmiştir14. Bu dönemde kuru göz şikayetlerinin artış göstermesi ve kullanılan topikal suni gözyaşı ve 17 beta-estradiol preparatlarının hastalarda rahatlama sağlaması, bize östrojen ile konjonktiva epiteli arasında bir ilişki olduğu düşündürmektedir. Bir çalışmada östrojen seviyesi ile konjonktiva matüritesi arasında belirgin ilişki tespit edilmiş, kuru göz etiyolojisinde östrojen hormon yetersizliğinin rolü olabileceği bildirilmiştir15. Keratokonjonktivitis sikkada (KKS) östrojen tedavisi ile düzelme ilk defa Lemp tarafından bildirilmiştir16. 17 beta-estradiol topikal damlaları ve sistemik HRT kullanılan bir çalışmada ise, menapoz sonrası dönemdeki kuru göz sendromu olan kadınlarda, HRT alan kontrol grubuna göre topikal östradiolün KKS tedavisinde başarılı olduğu saptanmıştır15. Transdermal 17 beta-estradiol ve medroksiprogesteron asetat ile yapılan başka bir çalışmada ise HRT nin lakrimal sekresyonu arttırdığı ve oküler semptomları azalttığı gösterilmiştir17. Menapoz sonrası dönemde uygulanan HRT ile eksik olan östrojen ve diğer seks steroidlerinin yerine konulmasıyla kuru göz semptomlarında azalma olmaktadır18. Bu dönemde uygulanan HRT çeşitli kombinasyonlarda olabilir. Bunlar tek başına östrojen, östrojen+progesteron ve östrojen+progesteron+androjen şeklindedir19,20.

    Jensen ve ark., HRT’nin gözyaşı yapımına etkisini saptamak için HRT alan ve almayan menapozlu kadınlardaki göz şikayetleri karşılaştırdıklarında, şikayetlerin HRT alan hastalarda, almayanlara göre istatistiksel olarak daha az bulunduğunu saptamışlardır21. HRT almayan menapozlu kadınlarda kuru göz şikayetlerinin daha fazla gelişmesi ve sistemik/topikal östrojen tedavisinin lakrimal fonksiyonları arttırması, östrojenin lakrimal fonksiyonlar üzerine etkisi olduğunu göstermektedir20,21. Bu nedenle HRT’nin menapozlu kadınlardaki oküler kuruluğa bağlı semptomları azaltabileceğinden bahsedilmektedir21.

    Son zamanlarda yapılan çalışmalar androjenlerin de kuru göz patogenezinde rol alabileceğini göstermektedir. Kuru göz bulguları, östrojen seviyesinin düştüğü menapozal dönemde olduğu kadar, östrojenin en yüksek değerlere ulaştığı hamilelik döneminde de ortaya çıkabilmektedir. Her iki dönemde ortak olan durum androjen azalmasıdır20. Tavşanlarda lakrimal bezin epitel gelişimi ve rejenerasyonunda kritik androjen seviyelerinin önemli rolü olduğu gösterilmiştir. İnsanlarda, lakrimal bez, meibomian bezi ve konjonktivada androjen reseptör proteinlerinin mevcut olduğu bildirilmektedir. Androjenler, lakrimal bezde asiner hücre çekirdeğindeki reseptörlere bağlanarak çeşitli sitokinlerin ve protoonkojen-lerin ekspresyonunda değişikliğe yol açarlar ve lakrimal bezde TGF-beta gibi anti-inflamatuar sitokinlerin birikimini arttırırlar22-24. Hayvan modellerinde, androjen yetersizliğinin lakrimal bezde lenfosit birikimini ve glandüler hücrelerde nekroz ve apopitozisi arttırarak Sjögren sendromuna benzer otoimmün bir süreci tetiklediği gösterilmiştir25,26. Mathers ve arkadaşlarının yaptığı bir çalışmada, menapoz sırasında ve sonrasındaki dönemde sistemik androjenlerdeki azalmanın, lakrimal salgılanma fonksiyonunu azalttığı ve inflamatuar bir ortam oluşumuna katkısı olduğu saptanmıştır. Ayrıca menapoz döneminde HRT‘den bağımsız olarak, testosteron seviyesi ile gözyaşı arasında pozitif bir korelasyon bulunurken, menapoz öncesi kadınlarda negatif korelasyon bulunmuştur18. Bu nedenle androjen yetersizliği; meibomian bez fonksiyon bozukluğu, meibomian bezlerinde lipid profilinde değişim, gözyaşı film tabakasında kararsızlığa ve kuru göze neden olabilir27.

    Kuru gözlü köpeklerde topikal androjen tedavisinin lakrimal bezde apopitozisi azalttığı ve anti-enflamatuar etki gösterdiği bildirilmiştir. Bu sonuçlar, kuru göz tedavisinde androjenlerin yeni bir tedavi yöntemi olabileceğini düşündürmektedir23.

    Sjögren sendromu, menapoz, yaşlanma ve Komplet Androjen-İnsensivite Sendromu (Complete Androgen- Insensitivity Syndrome=CAIS) ve antiandrojen kullanımı gibi durumlar sırasında androjen sentezinin azalmasına bağlı olarak kuru göz oluşabilir1. Bu bulgular meibomian bezinin bir hedef organ olduğunu ve androjen yetersizliğinin meibomian bez fonksiyon bozukluğu ve kuru göz hastalığını kolaylaştırabileceğini göstermektedir. Bu nedenle androjen yetersizliğinin Sjogren sendromlu kadınlarda kuru göz hastalığının patogenezinde önemli bir etyolojik faktör olabileceği ileri sürülmektedir27.

    Çalışmamızda, Grup 3’te kullandığımız Tibolon, östrojenik, androjenik ve progesteronerjik etkinliği bulunan, menapoza bağlı osteoporozu ve klimetrik semptomları önlemek için kullanılan sentetik bir steroiddir28. Tibolon ile östrojen + medroksiprogesteron asetatın oküler yüzey ve gözyaşına olan etkilerinin araştırıldığı bir çalışmada östrojen+medroksiprogesteron asetat verilenlerle, kontrol grubu (medikasyon almayan) arasında anlamlı fark bulunmamasına rağmen, Tibolon ile yapılan HRT‘nin menapoz sonrası dönemde gözyaşı fonksiyonlarını iyileştirdiği gösterilmiştir29. Buna karşın başka bir çalışmada, oral östrojen+progesteron, östrojen flaster uygulanan hasta gruplarında ve lakrimal ve meibomian bez fonksiyonu üzerine yararlı bir etkisinin olması beklenen Tibolon uygulananlarda, Schirmer test skorunun anlamlı derecede azaldığı, gözyaşı üretiminde en fazla düşmenin ise tek başına östrojen kullanılan grupta olduğu saptanmıştır30.

    Bizim çalışmamızda ise, östrojen, östrojen+progesteron ve östrojen+progesteron+ androjen ile yapılan HRT gruplarının hepsinde kontrol grubuna göre Schirmer ve GKZ sonuçları anlamlı olarak yüksek bulunmuştur, ancak HRT alan gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır.

    Gözyaşı film kalitesi, çeşitli nöronal ve hormonal etkenlerle etkilenen hassas düzenleyici mekanizmalara bağlıdır. Göz, seks hormonları ve özellikle androjenler için hedef organdır. Bu hormonlar immün sistemi, lakrimal bezlerin morfolojisi ve salgılama fonksiyonlarını ve meibomian bezlerinin fonksiyonunu düzenler. Lakrimal bezi etkileyen hormonlar arasındaki etkileşimler lakrimal bez fonksiyonunun anlaşılması için gereklidir. Ancak mevcut bilgiler, uygun androjen seviyelerinin, östrojen gibi normal lakrimal bez fonksiyonu için gerekli olduğu veya normal lakrimal fonksiyona katkıda bulunduğu yönündedir31.

  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Sonuç
    HRT kullanan gruplarının hepsinde, kontrol grubuna göre Schirmer ve gözyaşı kırılma zamanı (GKZ) anlamlı olarak yüksek bulunurken, HRT alan gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Hormon replasman tedavisinin gözyaşı fonksiyonlarına etkisi konusunda sonuçları birbiriyle tutarsızlık ve zıtlık teşkil eden çalışmalar olsa da, uygun androjen seviyelerinin normal lakrimal bez fonksiyonun devamı için gerekli olduğu, menapozlu kadınlardaki gözyaşı fonksiyonlarının iyileştirilmesinde androjen içeren HRT’nin daha faydalı olacağı düşünülebilinir. Ancak biz çalışmamızda androjen içeren preparatın (Tibolone) gözyaşı fonksiyonlarını daha iyi koruduğunu ancak bu korumanın diğer preparatlardan istatistiksel anlamlı fark yaratmadığını, HRT’sinin ilaç içeriğinden bağımsız olarak gözyaşı fonksiyonlarının korunmasına etkili olduğunu gösterdik. Bu konuda hasta sayısının artırılarak daha kapsamlı çalışmaların yapılması gerektiği açıktır.
  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Kaynaklar

    1) Thatcher RW, Daraguar S, Barrie RJ. Conjunctival impression cytology. Arch Ophthalmol 1977; 95: 678-681.

    2) Nelson JD, Hanever VR, Cameron JD. Cellulose acetate impressions of the ocular surface: Dry eye states. Arch Ophthalmol 1983; 01: 1869-1872.

    3) Nelson JD, Wright JC. Conjunctival goblet cell densities in ocular surface disease. Arch Ophthalmol 1984; 102: 1049-1051.

    4) Rolando M, Teraggna F, Giordano G, Calabrita G. Conjunctival surface damage distrubition in keratoconjunctivitis sicca. Ophthalmologica 1990; 200: 170-176.

    5) Holly J. Tear film physiology. Int Ophthalmol Clin 1987; 27: 2-6.

    6) Whichter JP. Clinical diagnosis of the dry eye. Int Ophthalmol Clin 1987; 27: 7-24.

    7) Bron AJ. Duke-Elder Lecture: Prospects for the dry eye. Trans Opht Soc UK 1985; 104: 801-826.

    8) Taylor HR, Louis WJ. Significance of tear function abnormalities. Ann Ophthalmol 1980; 531-5.

    9) Azzarolo AM, Bjerrum K, Maevs JA, et al. Hypophysectomi induced regression of female rat lacrimal glands, partial restoration/maintenance by dihydrotestosterone and prolactin. Invest Ophthalmol Vis Sci 1995; 36: 216-226

    10) Lucca JA, Nunez JN, Farris RL. A Comparision of diagnostic tests for keratoconjunctivitis sicca: Lactoplate, Schirmer and tear osmolarity. CLAOJ 1990; 16: 109-112.

    11) Burger HG, Dudley EC, Hopper JL, et al. The endocrinology of the menouposal transition; a cross-section of a population-based sample. J Clin Endocrinol Metab 1995; 80: 3537-3545

    12) Kramer P, Lupkin V, Potter W, Jacobs M, Labay G, Silverman P. Cyclic changes in conjunctival smears from menstruating females. Ophthalmology 1990; 97: 303-307.

    13) Strickland RW, Tesar JT, Berne BH, Hobbs BR, et al. The frequency of sicca syndrome in an elderly female population. J Rheumatol 1987; 14: 766-771

    14) Gans LA, Lee FS, Lemp MA, Pepose JS. Estrogen and progesterone receptors on human conjunctiva. Am J Ophthalmology 1990; 109: 474-477.

    15) Sator MO, Joura EA, Golaszewski T, Gruber D, Frigo P. Treatment of menopausal keratoconjunctivitis sicca with topical oestradiol BrJ Obstet Gynaecol 1998 Jan; 105: 100-102.

    16) Lemp MA. General measures in management of the dry eye. Int Ophthalmol 1987; 36-43.

    17) Affinito P, Di Spiezio Sardo A, Di Carlo C, Sammartino A, Tommaselli GA. Effects of hormone replacement therapy on ocular function in postmenopause. Menopause 2003; 10: 482-487

    18) Mathers WD, Stovall D, Lane JA, Zimmerman MB, Johnson S. Menopause and tear function: the influence of prolactin and sex hormones on human tear production. Cornea 1998; 17: 353-358.

    19) Amy JJ. Hormones and menopause: pro.Acta Clin Belg. 2005; 60: 261-268.

    20) Akramian J, Wedrich A, Neep J: Estrogen therapy in keratoconjunctivitis sicca. Adv. Exp. Med. Biol 1998; 438: 1005-1009

    21) Jensen AA, Higginbotham EJ, Guzinski GM, Davis IL, Ellish NJ. A survey of ocular complaints in postmenopausal women. J Assoc Acad Minor Phys 2000; 11: 44-49.

    22) Warren DW. Hormonal influences on lacrimal gland. Int Ophthalmol Clin 1994; 34: 19-25

    23) Stern ME, Beuerman RW, Fox RI, et al.The pathology of dry eye; the interaction between the ocular surface and lacrimal glands. Cornea 1998; 17: 584-589

    24) Toda I, Wicham LA, Sullivan DA, Gender and androgen treatment influence the expression of proto-oncogenes and apopitotic factors in lacrimal and salivary tissues. Clin Immunol Immunopathol 1998; 86: 59-71

    25) Azzaralo AM, Wood RL, Mircheff AK, et al. Androgen influence on lacrimal gland apopitosis, necrosis and lymphocytic infiltration. Invest Ophthalmol Vis Sci 1999; 40: 592-602

    26) Azzaralo AM, Wood RL, Mircheff AK, et al. Time course of apopitosis in lacrimal gland after rabbit ovariectomy. Adv Exp Med Biol 1998; 438: 523-526

    27) Sullivan DA, Sullivan BD, Evans JE. Androgen deficiency, meibomian gland dysfunction, and evaporative dry eye., Ann NY Acad Sci.2002 Jun; 966: 211-222

    28) Modelska K, Cummings S. Tibolone for postmenopausal women: systematic review of randomized trials. J Clin Endocrinol Metab. 2002; 87: 16-23

    29) Taner P, Akarsu C, Atasoy P, Bayram M, Ergin A. The effects of hormone replacement therapy on ocular surface and tear function tests in postmenopausal women. Ophthalmologica 2004; 218: 257-259.

    30) Oprea L, Tiberghien A, Creuzot-Garcher C, Baudouin C. Hormonal regulatory influence in tearfilm. J Fr Ophtalmol 2004; 27: 933-941.

    31) Uncu G, Avcı R, Uncu Y, Kaymaz C, Develioglu O. The effects of different hormone replacement therapy regimens on tear function, intraocular pressure and lens opacity. Gynecological Endocrinology 2006; 22: 501–505.

  • Başa Dön
  • Özet
  • Giriş
  • Materyal ve Metot
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • [ Başa Dön ] [ Özet ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
    [ Ana Sayfa | Editörler | Danışma Kurulu | Dergi Hakkında | İçindekiler | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | E-Posta ]