Artralji Yakınmalı Multiple Sklerosis Hastalarında Serum Human Parvovirus B19 Seropozitifliği
1 Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı, ELAZIĞ
2 Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi İmmünoloji Anabilim Dalı, ELAZIĞ
3 Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, ELAZIĞ
Anahtar Kelimeler: Human parvovirus B19, multiple skleroz, artralji,Human parvovirus B19, multiple sclerosis, arthralgia
6.011 görüntülenme 5.145 indirme
Gereç ve Yöntem: Hasta grubu relapsing-remitting multiple skleroz (RR-MS) tanısı alan ve herhangi bir koruyucu tedavi almayan ve Extended Disability Status Score (EDSS) 3 den az olan 23 kişiden oluşturuldu. Bu hastaların tümünde artralji şikayeti mevcuttu ve artralji yapabilecek sistemik ve lokal bir hastalık saptanmamıştı. Kontrol grubu yaş ve cinsiyet uyumlu 21 kişiden oluşturuldu. Hasta ve kontrol grubunun serumlarında anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri ölçüldü.
Bulgular ve Sonuç: Hasta ve kontrol grubu serumlarında anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri arasında istatistiksel olarak bir anlamlılık saptanmadı. Yaygın artralji şikayeti olan RR-MS hasta grubunda serum anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri kontrol grubuna göre daha yüksek düzeylerde bulunmasına karşın istatistiksel olarak bir anlamlılık saptanmadı. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Material & methods: The study group consisted of 23 patients with relapsing-remitting MS (RR-MS), not receiving interferon treatment for prophylactic purpose, having an Extended Disability Status Score (EDSS) less than 3 and having no local or systemically diseases which may lead to arthralgia. The control group consisted of 21 cases matched according to age and sex. The levels of anti-HPV IgG and IgM were examined in sera of patients and control groups.
Results: The levels of anti-HPV IgG and IgM in sera were not differing significantly between the patients with MS versus control group.
Conclusion: Although anti-HPV B19 IgG and IgM antibody levels were higher in MS patients, this difference between MS and control groups was not statistically significant. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Giriş
Materyal ve Metot
Verilerin istatistiksel değerlendirilmesi bilgisayar ortamında SPSS 10.1 programı kullanılarak gerçekleştirildi. Gruplar arası karşılaştırılmada Mann-Whitney U ve Fishers exact testleri kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık için p<0.05 değeri alındı.
Bulgular
Hasta ve control gruplarının demografik özellikleri
Hasta grubunda serum anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri kontrol grubuna göre daha yüksek düzeylerde bulunmasına karşın istatistiksel olarak bir anlamlılık saptanmadı (Şekil 1 ve Şekil 2).
Hasta ve kontrol grubunun serum IgM seviyeleri
Hasta ve kontrol grubunun serum IgG seviyeleri
Tartışma
RR-MS hastalarının profilaktik tedavisinde kullanılan interferon beta içeren ilaçlarında bu hastalarda belirgin artralji semptomu oluşturduğu bilinmektedir 15. Bununla birlikte RR-MS hastalarında EDSS skorunun yükselmesi ile ortaya çıkan sakatlık durumuna bağlı olarak fonksiyonel kapasitelerinin azalması ile birlikte yaygın kas ve eklem ağrılarının oluştuğu bilinmektedir. Bu nedenle çalışmaya alınan hastaların hiçbiri interferon beta tedavisi almıyordu ve fonksiyonel kapasite kayıpları yüksek olmayan EDSS 3 ün altında olan hastalardı.
Aynı zamanda HPV B19 enfeksiyonu herhangi bir klinik semptom vermeden geçirileceği gibi basit bir grip klinik tablosu ile de seyredebilir. Japonya da normal popülasyondaki kişilerin serumlarında anti-HPV B19 antikor seropozitifliğinin araştırıldığı bir çalışmada %30-40 oranında pozitif sonuç saptandı 16. 46 MS hastasının serumlarında anti-HPV B19 IgG ve IgM antikorlarının ölçüldüğü bir çalışmada, MS hasta grubunun serumlarında bu antikorlar hem normal sağlıklılardan hem de diğer nörolojik hastalığı olanlardan daha yüksek düzeyde bulundu. Fakat bu seviyelerin hastalığın akut alevlenmeleri ile bir ilişkisinin olmadığı gösterildi 17.
Çalışmamızda kontrol grubundaki kişilerin serumlarında anti-HPV B19 IgG ve IgM antikor pozitifliği yaklaşık %75 oranındaydı. Bu oran Japonya da bildirilen sağlıklı popülasyondaki orandan yaklaşık iki kat daha fazlaydı. Bu oran bölgemizdeki kişilerin HPV B19 ile daha sık karşılaştığını göstermesi bakımından anlamlı olmakla beraber kontrol grubundaki sayının popülasyon değerlendirmesi açısından çok az olduğu da dikkate alınmalıdır. Türkiye de böyle bir çalışma verisine ulaşamadığımız için kendi ülkemiz verileriyle karşılaştıramadık. RR-MS hasta grubunda anti-HPV B19 IgG ve IgM antikor seviyeleri kontrol grubuna göre yüksek seviyelerde olmasına karşın istatistiksel olarak anlamlı değildi. Kontrol grubunda da seropozitifliğin yüksek olması bölgemizde ki RR-MS hastalarında artralji semptomlarında ve hastalığa katkısı konusunda HPV B19 antikorlarının etkinliğinin olamayacağı sonucunu düşündürmektedir.
Sonuç olarak MS hastalarında yorgunluk (fatigue) şikayetinden sonra ikinci sıklıkta gözlenen artralji semptomunun etyopatogenezinin araştırılmasında daha fazla sayıda hasta grubuyla birlikte ülkemizdeki normal bireylerde HPV B19 seropozitifliğinin araştırıldığı geniş kapsamlı araştırmalara ihtiyaç olduğu aşikardır.
Kaynaklar
1)Miyamoto K, Ogami M, Takahashi Y et al. Outbreak of human parvovirus B19 in hospital workers. J Hosp Infect 2000; 45: 238- 41.
2)Barah F, Vallely PJ, Cleator GM et al. Neurological manifestations of human parvovirus B19 infection. Rev Med Virol 2003; 13: 185-99.
3)Lehmann HW, von Landenberg P, Modrow S. Parvovirus B19 infection and autoimmune disease. Autoimmun Rev 2003; 2: 218- 23
4)Woolf AD, Campion GV, Chishick A et al. Clinical manifestations of human parvovirus B19 in adults. Arch Intern Med 1989; 149: 1153-56.
5)Kerr JR. Parvovirus B19 infection. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 1996; 15:10-29
6)Nocton JJ, Miller LC, Tucker LB et al. Human parvovirus B19- associated arthritis in children. J Pediatr 1993; 122: 186-90.
7)Soderlund M, von Essen R, Haapasaari J et al. Persistence of parvovirus B19 DNA in synovial membranes of young patients with and without chronic arthropaty. Lancet 1997; 12: 1063-5.
8)Cassinotti P, Burtonboy G, Fopp M et al. Evidence for persistence of human parvovirus B19 DNA in bone marrow. J Med Virol 1997; 53: 229-32.
9)Eis-Hubinger AM, Reber U, Abdul-Nour T et al. Evidence for persistence of parvovirus B19 DNA in livers of adults. J Med Virol 2001; 65: 395-401.
10)Lehmann HW, Kuhner L, Beckenlehner K et al. Chronic human parvovirus B19 infection in rheumatic disease of childhood and adolescence. J Clin Virol 2002; 25: 135 43.
11)Naides SJ, Scharosch LL, Foto F et al. Rheumatologic manifestations of human parvovirus B19 infection in adults. Initial two-year clinical experience. Arthritis Rheum 1990; 33: 1297 309.
12)Stahl HD, Seidl B, Hubner B et al. High incidence of parvovirus B19 DNA in synovial tissue of patients with undifferentiated mono-and oligoarthritis. Clin Rheumatol 2000; 19: 281 6.
13)Mitchell LA. Parvovirus B19 nonstructural (NS1) protein as a transactivator of interleukin-6 synthesis: common pathway in inflammatory sequelae of human parvovirus infections? J Med Virol 2002; 67: 267-74
14)Hayakawa H, Tara M, Niina K et al. A clinical study of adult human parvovirus B19 infection. Intern Med 2002: 41: 295-9
15)15. Munschauer FE 3rd, Kinkel RP. Managing side effects of interferon-beta in patients with relapsing-remitting multiple sclerosis. Clin Ther 1997 ; 19: 883-93.
16)Yamashita K, Matsunaga Y, Taylor Y et al. A significant age shift of the human parvovirus B19 antibody prevalence among young adults in Japan observed in a decade. Jpn J Med Sci Biol 1992; 45: 49-58.
17)Nakashima I, Fujihara K, Itoyama Y. Human parvovirus B19 infection in multiple sclerosis. Eur Neurol 1999; 42: 36-40.
© 2004 Fırat Tıp Dergisi. Tüm hakları saklıdır.

